bubbles.reismee.nl

Spanje voorjaar 2018: frankrijk

Woensdag 4 april naar Capmany gereden, 10 km ten zuiden van de Franse grens. Toen we vanaf de autoweg de provinciale weg opdraaiden stond er bij een zandpad een schaars geklede dame, wachtend op werk. Een stuk verder sprong opeens een nog schaarser geklede dame voor het tegemoetkomend verkeer de weg op, ook zij wachtte op werk. Even later bereikten we de camping. Een heel mooie camping in een bergachtig gebied, enkel een klein dorpje in de buurt. Zonnig weer, dus we konden nog even buiten zitten, maar even na vijven betrok de lucht, we werden getrakteerd op regen, onweer en zelfs hagel. Het heeft tot laat in de nacht wat geregend.

Donderdag begon gelukkig zonnig, altijd prettig, zeker bij verder reizen. Net voor de Franse grens zijn veel tankstations en een erg groot winkelcentrum. De brandstof in Frankrijk is duurder, dus nog even de tank volgooien in Spanje en dan naar Frankrijk..  Bij de grensovergang stond aan Spaanse kant erg veel politie om het inkomend verkeer te controleren, er stond dan ook een lange file vrachtwagens. De Fransen hadden zich voor het inkomend verkeer opgesteld achter de tolpoortjes, ze hielden alle verkeer nauwlettend in de gaten. De camping in Agde waar we heen zijn gegaan ligt aan de rivier de Herault en was pas 5 dagen open na de wintersluiting. Er was dus plaats genoeg.

We zijn langs de Herault naar het strand gefietst, maar ook daar was weinig te beleven, wel waren veel visrestaurantjes open. Vanuit het strand naar het centrum van Agde. Onderweg kwamen we voorbij een kerk ter ere van de Notre dame du Grau. De kerk was gesloten maar een kapel was open.

 Op een pilaar op een plein stond een levensgroot beeld van een knielende Maria.

Op het pleintje voor het beeld werd Jeu de boule gespeeld door een paar ouderen uit die buurt.

Verder naar Agde centrum, dat bestaat uit smalle straatjes en wat oude gebouwen, niet echt bijzonder. De Kathedraal heeft een bijzonder mooi altaarstuk en aan de rand van het centrum staat nog een stukje oude stadsmuur.

Vanaf het centrum kun je langs de Herault weer terugfietsen naar de camping waar wij verbleven.

Vrijdagmorgen 6 april naar Palavas om flamingo’s te zien, er waren inderdaad meerdere flamingo’s in de meren, daarna via binnenwegen naar Arles, daar in een grote supermarkt boodschappen gedaan want onze koelkast was leeg.

Daarna naar de camping in Tarascon, een mooie, maar eenvoudige camping aan de Rhone en bij het kasteel.

De slagboom van de camping reageert alleen op voertuigen die de camping willen verlaten,Als je de camping op wil moet iemand de slagboom openen. Daar hebben ze wat op gevonden: een brandblusser op een karretje wordt voor het poortoog gehouden, en voila, de slagboom gaat omhoog. Nou ziet een brandblusser op een karretje wat vreemd uit, dus heeft het campingbeheer de brandblusser aangekleed.

Bij het waterpas zetten van de camper op de oprijblokken ging wat mis: gevolg een kapot oprijblok en een kapotte gasflessen kast.

Later die middag een bezoek gebracht aan Pierre en Harriet die een kilometer van de camping vandaan met een boot liggen.

Zaterdag 7 april het kasteel van Beaucaire bezocht. Er is weinig meer over van het oorspronkelijke kasteel uit de 13e eeuw, maar je kunt wel nog zien dat het een groot complex is geweest.

In het dorp Beaucaire is dit weekend een agricultuur markt, heel leuk opgezet. Op het plein voor het gemeentehuis zijn boxen met daarin dieren, vader, moeder en kind van geiten, schapen, runderen, ezels pony’s etc. Tevens werden er producten verkocht die gerelateerd waren aan de diersoort in de naast gelegen box.

Er verscheen een orkestje, maar dat werd verwezen naar een andere kant van het plein omdat de paarden onrustig werden van muziek.

Op een plein in de buurt van de haven stonden allerlei oude landbouw werktuigen, heel oude trekkers en liepen mensen in middeleeuwse klederdracht; er stonden stalletjes met drank en voedsel en nog meer stalletjes met regionale produkten zoals fruit, groenten en wijn.

De markt was leuk opgezet en werd in de morgen al goed bezocht. Wel was er naar ons idee erg veel politie op de been.

Later op de dag nog geprobeerd een klooster te bezoeken, maar een zeer vriendelijke zuster-portierster vertelde dat alleen de kapel bezocht kon worden. Helaas was de kapel de volgende 2 uur in gebruik voor een gebedsgroep. Zo lang wilde ik niet wachten.

Zondag 8 april: er is regen voorspeld en een fikse temperatuurdaling, dat is voor ons het sein om te vertrekken.Na ontbijt en een lauwwarme douche vertrekken wij uit Tarascon in de regen, maar gelukkig wordt het al snel droog.

In Remoulins nemen we de autoweg naar het noorden. Het is echt lente: de bomen krijgen bladeren, de velden zien er fris en groen uit en er zijn opvallend veel velden met bloeiend koolzaad. Alleen de druiven hebben nog geen blad. In Spanje hebben we hier en daar wel uitspringende druivenstruiken gezien. Het is enorm druk op de tolweg, blijkbaar eindigt voor veel vakantiegangers de paasvakantie. In Lyon staan we rond de middag al in de file en als we bij een wegrestaurant stoppen voor een broodje en koffie lijkt het daar wel een mierennest. De parkeerplaats is overvol, overal lopen en zitten gezinnen en in Burger King staat een grote rij wachtenden. Gelukkig is de belangstelling voor de broodjesbar matig en zijn we snel aan de beurt.

In Chalon-sur-Saone zijn we gestopt voor een overnachting, het is bewolkt, (nog)droog en 21 graden. Ook hier wordt regen en een fikse temperatuurdaling voorspeld, dus morgen maar weer op weg naar Nederland.

10 april: Na nog een overnachting in Luxemburg weer veilig thuis gekomen. De hele tour was 5130 km.

Spanje voorjaar 2018: Peniscola

Op 31 maart, paaszaterdag naar het 200 km noordelijker gelegen Crevillent gereden. Even gestopt om boodschappen te doen in Lorca, waar een enorm winkelcentrum ligt. Heel veel winkels in een mooi complex, maar gelukkig ook een supermarkt. We hebben inmiddels ontdekt dat de winkels ook aanstaande zondag en maandag gesloten zijn.

De kleine camping waar we terecht komen hoort bij een hotel met restaurant en ligt wat verborgen achter gebouwen. We vinden een plek op een gezellig uitziend deel van de camping. We hebben Spaanse, Engelse, Belgische en Nederlandse buren. Tegen de avond zijn weer nagenoeg alle plaatsen bezet.

De Spanjaarden staan met 3 gezinnen bij elkaar en maken er een gezellig weekend van. Ze doen alles samen en hebben van 2 gekoppelde partytenten de eetkamer gemaakt, Er staan 3 koelkasten bij elkaar, voor elk gezin 1.

Het weer is inmiddels uitstekend, weinig wind en veel zon.

In de omgeving is weinig te beleven en ook het dorpje is niet interessant. We fietsten een rondje door het dorp en kwamen uit in een Marokkaanse wijk, compleet met Marokkaanse winkels en slagers. Het Marokkaanse deel hield abrupt op bij twee cafe’s.

In de nacht van zaterdag op zondag begonnen om half een opeens de kerkklokken te luiden ten teken dat het pasen is. Het kan gekkker: op de vorige camping werden ’s-nachts om half drie de vuilnisbakken geleegd.

Paasmaandag begon bewolkt en fris en we besloten verder noordwaarts te reizen, alle bezienswaardigheden zijn tijdens de paasdagen ook gesloten. Na ontbijt, opruimen en een douche reden we om 11.00 de autoweg op. Al rijdend besloten we naar Peniscola te gaan, een kuststadje ten zuiden van Tarragona. We zijn gestopt voor de lunch bij een tankstation met restaurant in de buurt van Valencia. De parkeerplaats was overvol, er waren 2 verkeersregelaars aanwezig op de parkeerplaats. Het restaurant zat overvol en het cafetariadeel was druk bezocht. De serveerster was ook nog eens zichtbaar blij dat ze haar Engels kon oefenen. Wegrestaurants in Spanje zijn vaak goed bezocht en hebben vaak een cafetariadeel en een echt restaurant, alles bijzonder prijsvriendelijk.

Dinsdag 3 april: Peniscola heeft een burcht uit de 14e eeuw Op de plaats waar het kasteel nu staat stond ooit een Arabische citadel; de burcht is mooi gerenoveerd en je hebt er een mooi uitzicht over de omgeving en de zee. Het stadje binnen de muren heeft smalle straatjes met veel trappen en voornamelijk witte huizen.

Spanje voorjaar 2018: Ten zuiden van Mazarron

Maandag een deels zonnige dag, we zijn naar het naastgelegen Puerto Mazarron gefietst. Dat dorp heeft een levendig centrum met veel winkels.

Op maandagavond horen we van een vriendin in Nederland dat er in Bolnuevo mooie door erosie ontstane rotsformaties zijn; vreemd dat we er niets over gehoord hebben, ook de camping heeft nergens info hangen over deze bezienswaardigheid terwijl de rotsformaties minder dan 1 km van de camping liggen.

Op dinsdagmorgen zijn we vertrokken van de camping in Bolnuevo en eerst naar de door erosie gevormde rotsformaties gegaan. Heel mooie figuren zijn daar ontstaan in het steen.

Na een half uurtje hadden we het wel gezien en zijn we door een natuurpark verder naar het zuiden gereden. In het tot natuurpark verklaarde berggebied woont nagenoeg niemand, wel liggen er verlaten en vervallen huizen. Net na de middag kwamen we aan in Mojacar Playa. Veel mensen op het strand en druk op straat. Het is inmiddels ook zonnig en ruim 25 graden.

Op de camping vinden we snel een plek, er staan weinig kampeerders, de camping is niet zo in trek vanwege zijn soberheid, wij waren hier eerder en vinden het een prettige plek.

5 minuten na ons arriveert een Spaans camperbusje dat kiest voor de plek naast ons. Het blijken Nederlanders in een Spaanse huurcamper.

De middag genoten van de zon die eindelijk zorgde voor een aangename temperatuur.

Van de nog steeds aanwezige wind merk je hier weinig door de hoge bomen.

De woensdag maar ingevuld als wasdag, de zon scheen, aangename temperatuur en wind.

In Spanje zijn witte donderdag en goede vrijdag belangrijk, veel winkels zijn beide dagen of een van beide dagen gesloten. Veel mensen zijn vrij, veel jeugd en kinderen op straat en op het strand.

Op witte donderdag werd het plotseling een stuk drukker op de camping: Spanjaarden met kleine kinderen en soms met tieners. Mocht iedereen eerder zelf een plek kiezen, vandaag kregen nieuwe gasten een plek toegewezen door de baas.

Aan het strand was het heel de dag druk en ook restaurantjes werden goed bezocht. Een bar schuin tegenover de camping had woensdagavond al luide muziek en was ook vanavond druk bezocht.

Goede vrijdag idem als witte donderdag: nog meer Spaanse kampeerders met jonge kinderen, gesloten winkels en drukte op straat. Een zonnige dag met een harde koude wind.

Spanje voorjaar 2018: San Javier/Bolnuevo

Op donderdag zijn we naarSan Javier gereden, 50 km ten oosten van Murcia, gelegen aan een baai. Eerst vele kilometers door een berggebied, daarna vlak land met heel veel tuinbouw.

Het camperpark is snelgevonden; een park met 200 plaatsen dat pas sinds half januari open is. Het camperpark is goed bezet, een grote luxe parkeerplaats met goed werkendsanitair. 

Ook hier waait een stevigegure wind.

We zijn naar de kust gefietst en daarna kilometers over een verlaten boulevard. Er is strand, maar dat wordt ontsierd door de vele aanlegsteigers. Bootjes zijn niet aanwezig.

Er is nergens bewegwijzering en als we terug willen naar het camperpark kunnen we de weg terug niet zo snel vinden, we hebben dus wat extra kilometers gefietst, maar uiteindelijk kwamen we toch op de juiste plek.

Op vrijdag is er minder wind en de wind is minder guur, het is een tijd lang lekker om buiten te zitten, maar vanaf 15.00 is de zon verdwenen en waait het weer harder.

In de ochtend zijn we getrakteerd op oefenvluchten van de militaire basis in de buurt, staaljagers kwamen meerdere malen in formatie overvliegen.

Er stond een wagen met gegrilde kip op het park, de man praatte zowaar ook frans en deed goede zaken. Erg gezellig is het niet op het camperpark, iedereen heeft het druk met zichzelf en sommigen met de groep waarmee ze overwinteren. In de omgeving is eigenlijk niks te beleven.

Op zaterdag stormt het heel de dag met af en toe wat zon. Buiten zitten is niet mogelijk, je waait met stoel en al weg.

Op de fiets naar de supermarkt, dat lukte wel, ook tegen de wind in. 

Op zondagochtend vertrokken vanuit San Javier naar Bolnuevo. Een rit van 70 km, deels door tuinbouwgebied inclusief plastic kassen, deels door een mooi heuvellandschap. Ook al is het zondag, er wordt overal op het land gewerkt. Onderweg zien we diverse windmolens of ruines van windmolens, bij eentje is aan de zijkant een waterrad te zien. Ze zijn waarschijnlijk in het verleden gebruikt om water op te pompen om de akkers van water te voorzien.

In Bolnuevo krijgen we eenruime plek op een heel goed bezette strand camping, we staan in “het zweedsestraatje”; Inderdaad staan er voornamelijk zweden in ons straatje, maar ook een Belgische dame die regelmatig een praatje komt maken. De campingbezetting  is een mix van caravans en campers en je loopt zo het strand op, helaas te veel wind en te weinig temperatuur voor strandplezier.

We ontdekten in het dorpje een mooi restaurant met een aantrekkelijk menu, maar bij navraag zijn ze op zondagavond gesloten, evenals op maandag en dinsdag. Maar weer zelf koken dan.

We horen in het nieuws dat Puigdemont van (Catalonie)Spanje door de Duitsers is opgepakt aan de Deens/Duitse grens; dat gaf gelijk gespreksstof voor Thieu bij de afwas; EenLuxemburger vroeg aan iedereen die af kwam wassen naar zijn nationaliteit, want zijn advies was: als je Duitser bent, rij dan maar niet naar huis via Barcelona.

Spanje voorjaar 2018: Murcia

Op maandag 19 maart hebben we een rondje langs de boulevard gefietst, daar het een feestdag was waren er veel Spanjaarden onderweg. We kwamen langs de “Calpe bowlsclub”, een soort jeu de boules op grasbanen, gespeeld door oudere paren in witte blouses en witte broeken.

Op het camperpark leek het was- en poetsdag, de wasmachine maakte overuren.

Net na de middag scheen heel even de zon, de rest van de dag veel bewolking en wind en uiteindelijk regen.

We maakten kennis met een Noors-Nederlands stel, zij wonen in Noorwegen en overwinterden voor het eerst. Zij vonden het leven in het camperpark heerlijk; elke dag activiteiten en veel mensen ontmoeten en zeker niet onbelangrijk, beter weer dan in Noorwegen. Rond het camperpark wonen erg veel vogeltjes in de struiken, veel vinken, maar ook kleine vogeltjes met rode veren. Zij zijn erg beweeglijk en laten zich niet fotograferen.

Dinsdag 20 maart: Na een nacht met hevige storm in de ochtend in een stralend zonnetje, maar nog steeds een stevige koude wind naar het 120 km zuidelijker gelegen Murcia gereden.

Murcia heeft geen camping, maar bij de Ikea en een groot winkelcentrum is er een speciaal aangelegde parkeerplaats voor ruim 70 campers waar je ook mag overnachten.

Bij aankomst rond de middag was de parkeerplaats al goed bezet; tegen zessen stond de parkeerplaats helemaal vol.

We hebben tegenover de Ikea de tram naar het centrum genomen, een rit van een kwartiertje.

Murcia heeft wel een oud centrum, maar weinig echte bezienswaardigheden.

Wel zijn er veel pleintjes en terrasjes, maar door de ijzig koude wind zijn die leeg.

In de hoofdstraat stond een hele rij stalletjes met verkoop van oude en 2e-hands boeken, dit ivm een boekenweek.

We komen al snel een Belgisch stel tegen die een stadsplattegrond hebben, zij zijn op weg naar de parkeerplaats en wij mogen hun plattegrond meenemen, heel handig.

We bezoeken een klein museum bij een klooster met oude religieuze attributen, er tegenover ligt ook een klooster, maar dat is gesloten. Toevallig laat een non gasten uit en wij vragen of we de kapel mogen bezichtigen. Dat mag. Een eenvoudige kloosterkapel, met een erg mooi altaar en zijaltaar.

Het oude (voormalige) casino is ook een bezoek waard. Het oude rijk versierde gebouw bestaat uit meerdere zalen, allen in een andere stijl. De hal is in Moorse stijl, heel erg mooi. Er is ook een prachtige balzaal en een zaal die nu dienst doet als restaurant.

De kathedraal is alleen te bezoeken onder begeleiding van een gids, dat bezoek hebben we overgeslagen; de buitenkant alleen al is zeer indrukwekkend. Het bisschoppelijk paleis ziet er verwaarloosd uit, maar er is wel een poortje open. Via dat poortje komen we in een ronde kapel, heel apart, we zagen eerder een ronde kapel in Cartagena.

Het was heel erg rustig in het centrum van Murcia. Leuk om te zien is wel dat gebouwen die renovatie kunnen gebruiken zijn afgeschermd met mooi beschilderde doeken, het ziet er heel verzorgd uit.

Woensdag 12 maart: uitslaap dag, daarna het enorme winkelcentrum bij de parkeerplaats bezocht en boodschappen gedaan in de bijbehorende supermarkt. We hebben vrienden gemachtigd om voor ons te stemmen, dus ook dat zal wel goed komen.

Een zonnige dag en de wind is minder geworden. De parkeerplaats blijft goed gevuld met campers. Hoewel campinggedrag(tafels,stoelen etc. buiten) verboden is, zaten er heel de dag veel kampeerders met stoelen in de zon. Vanmiddag gezellig gekletst met Engelsen die vandaag aangekomen zijn. Naast ons staat een Duitse jongeman met een ernstig beschadigde camper; hij heeft ergens op een parkeerplaats een afdak voor auto’s geraakt. Een flinke schadepost.

Dankzij onze zonnepanelen die de accu’s vandaag weer gevuld hebben, kunnen we naar de verkiezingsuitslagen kijken.

Spanje voorjaar 2018: Calpe

Vrijdag 16 maart: Vanuit San Juan d’Alicante zijn we naar het 70 km noordelijker gelegen Moraira gereden. Moraira is een kleine leuke plaats in een baai. Helaas is de camping tijdelijk?? gesloten, maar er mag tot 1 april overnacht worden op een parkeerterrein bij het centrum. Naast het parkeerterrein was vandaag markt, het was druk op het parkeerterrein, met campers, maar ook met auto’s. Het terrein is ongelijk met hier en daar flinke kuilen. We vonden helemaal achteraan een plek om te parkeren.

Het was een grote en goed bezochte markt met veel kleding en groenten en fruit. Voor kinderen waren er heel veel flamenco-jurkjes met bijpassende schoentjes te koop.

We hebben een broodje gegeten bij een kraampje op de markt en zijn vervolgens naar een andere wijk gereden om een kennis te bezoeken. Hij is eind september vanuit Nederland naar Spanje verhuisd.

Na een gezellige middag weer terug naar het parkeerterrein, daar was inmiddels plek genoeg om te parkeren.

Naast het terrein ligt ook een permanente kermis die de avond geopend was, zonder ook maar enige geluidsoverlast te veroorzaken. Tegen middernacht stonden er 30 overnachtende campers.

Zaterdag 17 maart: Het heeft heel de nacht flink gestormd, de camper stond regelmatig te schudden, tegen de morgen werd de wind minder. Na het ontbijt zijn we onder een stralende zon 15 km zuidwaarts gereden langs de kust. In Calpe gaan we een paar nachten verblijven op een vrij nieuw camperpark. Het camperpark is snel gevonden en er zijn plekken vrij. Het camperpark heet officieel camping, maar is in werkelijkheid een hele groot terrein verdeeld in vakjes waar de camper precies op past. Mooie smalle geasfalteerde paden, dat wel. Luxe sanitair, elektra en wifi zijn in de prijs inbegrepen. Het park staat nagenoeg vol, toegang alleen met een magneetkaart.

Naast het park blijkt markt te zijn, dus die bezocht. Een hele grote markt, met veel kraampjes die we gisteren ook al in Moraira zagen. Als de markt afgelopen is pakken de marktkooplui razendsnel alles in, zelfs het kraampje;  wat rest is een enorme hoeveelheid rommel, die dan weer opgeruimd wordt door gemeentewerkers.

Er is vlakbij een groot zoutmeer met een heleboel flamingo’s  en tegenover het camperpark ligt een permanente kermis. Tot onze verbazing geeft ook dat terrein geen overlast; de muziek staat zacht, het enige dat we soms horen zijn gillende kinderen in de enorme schommel.

Na de middag was de zon weg en stond er weer een harde koude wind. Temperatuur rond 12 graden. We hebben een wandeling gemaakt over een tamelijk verlaten boulevard, we waaiden vanzelf in de goede richting en tegen vieren begon het te regenen.

Toen ik een zak eten voor Bubbles uit de bagageruimte haalde bleek de zak voor de helft leeg; er zat een klein gat in de zak, gemaakt door muizen. Blijkbaar zijn er muizen in de camper geweest in de week voor vertrek. We hadden al eerder rommel gevonden die wees op muizen.

Er liggen hier minstens 4 campings/camperparken bij elkaar, toch staan er elke nacht meer dan 30 campers in de straten rondom, sommige campers bivakkeren al meerdere dagen in een van die straten. Blijkbaar leuker(en goedkoper) dan verblijven op een camping.

Op zondag zijn alle winkels en supermarkten gesloten en in dit geval ook op maandag omdat het dan een feestdag is in de provincie Valencia.

Op zondag waren er veel mensen op de boulevard en op het strand werd hier en daar een balspel gespeeld, de terrasjes waren goed bezocht; het was dan ook redelijk zonnig en er was bijna geen wind.

Wij hebben het kleine oude binnenstadje van Calpe bezocht. Smalle straatjes, soms kleurige huizen en veel schilderingen op de huizen. Hier en daar een restaurantje, maar er was bijna niemand op straat.

Spanje voorjaar 2018: San Juan d'Alicante

Het weer blijft wat wisselvallig, wind, wolken en af en toe zon. Het strand en de boulevard zijn uitgestorven en ook de paar restaurantjes die open zijn hebben het niet druk. We hebben wat fietstochtjes gemaakt in de omgeving, er is erg veel braakliggend land, in dit seizoen gevuld met gele en witte bloemetjes. Op sommige plaatsen is duidelijk illegaal vuil gestort.  Meestal wordt vuil op openbare plekken geassocieerd met 3e wereld landen.

                                     

Aan de rand van het plaatsje worden flatgebouwen neergezet. De camping is nog steeds overvol, zo ook de beide camperparken in de buurt.

In een naburig dorp verblijven 30 campers op rij langs een doodlopende weg naast een droge rivierbedding, ze mogen daar wel parkeren,(niet kamperen), maar geen stoelen etc. buitenzetten. Ze lopen steeds het risico weggejaagd te worden door de politie. Niet ons idee van kamperen.

                                                 

Op ons veldje staat behalve 5 fransen ook een enorm grote Engelse camperbus. De engelsen die daarin wonen, wonen heel het jaar in die bus, ze hebben geen huis meer. Van oktober tot april verblijven zij in Spanje, de overige maanden wonen ze in Groot-Brittanie ergens bij een boerderij.

Woensdag 14 maart: we hebben wat postzegels nodig, dus willen we naar een postkantoor want een postzegel kopen in spanje is soms lastig; er zijn meerdere post bezorgorganisaties met eigen postzegels, maar die bezorgen moeizaam post buiten Spanje. Maar eerst naar de markt in een ander dorp. 5 km fietsen, maar geen markt, w.s is die markt er alleen in het zomerseizoen. Dan terug en 5 km de andere kant op voor postzegels; na wat zoekwerk vinden we het postkantoor. Inmiddels is het lunchtijd, de zon schijnt flauwtjes en er staat nagenoeg geen wind. We vinden plek op een zeer druk terras; het blijkt een soort broodjes mcDonalds; zelfbediening en keuze uit wel 100 verschillend belegde minibroodjes. Alle broodjes kosten 1 euro. We halen wat minibroodjes en koffie. Naast het terras zitten zuid-amerikaanse types met souvenirs uitgestald op een laken. Opeens pakken ze razendsnel hun spulletjes in en gaan lopen, op de boulevard verschijnen vervolgens 2 politie agenten op een motor, zij rijden de vluchtende souvenirverkopers klem. Even later komen de agenten terug met de in beslaggenomen koopwaar. De koopwaar wordt in een politieauto afgevoerd. 

                                                     

Er zijn nog steeds geen vrije plaatsen op de camping en regelmatig klopt er een kampeermiddel vergeefs aan.

15 maart 2018: Het heeft vannacht en tegen de ochtend een beetje geregend, de ochtend verloopt bewolkt, af en toe een buitje, fris en winderig. We hebben deze plek tot morgen, maar gezien de weersvoorspellingen in de rest van Spanje (bewolkt, nat en erg fris)willen we hier nog een paar dagen blijven. Helaas moeten we weg, we mogen wel blijven, maar dan moeten we naar een andere plek op de camping, want onze huidige plek is gereserveerd vanaf vrijdag.

Om 16.00 verdwenen de wolken en werd het nog even aangenaam om buiten te zitten, daarna opruimen zodat we morgen verder kunnen. Bestemming: zien we morgen wel weer.

Spanje voorjaar 2018: Valencia-Alicante

Woensdag was rustdag; we hebben uitgeslapen, een wasje gedaan en in de zon gezeten. Onze buurman is een Belg die hier een paar maanden overwintert. Er was nog veel wind en om 17.00 werd het fris buiten.

In de nacht naar donderdag 8 maart heeft het een beetje geregend. Donderdag begon bewolkt.

We hebben een 10 rittenkaart voor de Metro naar Valencia gekocht, we wilden de haven bezoeken. Het metrostation bij het camperpark is het voorlaatste van de lijn, 25 km buiten het centrum van Valencia. Op het station hing een mededeling dat er vandaag een staking was bij de metro, met een aangepaste dienstregeling; er zou maar een kwart van de normale metro’s rijden.

Tegen elven zijn we in de metro gestapt en ik kwam terecht op een stoel tussen een Frans echtpaar en een Duits stel. Zij waren anderhalf uur eerder opgestapt met de bedoeling Valencia te bezoeken, maar ze zijn opgestapt richting eindstation, daar heeft de metro meer dan een uur stil gestaan alvorens aan de rit naar Valencia te beginnen.

Om de haven te bereiken moesten wij overstappen, vervolgens moesten we bijna een uur wachten op de verbindende metro, dan nog een half uur reizen; een hele trip.

We zijn uitgestapt bij het strand dat naast de haven ligt, daarna een stuk over de boulevard gewandeld langs een enorm breed maar leeg strand. De zon liet zich nauwelijks zien en er stond een frisse wind. Er zijn veel restaurantjes en wat winkeltjes langs de boulevard.

Op het strand was een mooi zandkasteel gebouwd, dat verdiende natuurlijk een fooi vvoor de zandartiest.


                                                         

Na de lunch in een van de restaurantjes verder gewandeld naar de haven, maar ook daar was het erg rustig. Toen terug via een andere metrolijn, gelukkig hoefden we niet lang te wachten, maar de metro zat en stond bomvol, als haringen in een ton. Vervolgens ergens overstappen, maar ook daar bleken we een uur te moeten wachten op een overvol perron, we hebben toen maar een metro met gedeeltelijk dezelfde bestemming genomen en zijn halverwege uitgestapt, hebben daar boodschappen gedaan en hebben na een uur de reis voortgezet naar het camperpark. Het was duidelijk geen goede reisdag. Terug op het camperpark bleek dat helemaal vol te staan, er was een groep van 10 Sloveense campers gearriveerd en die hadden het duidelijk naar hun zin. De Slovenen maken een 24 daagse rondreis door Spanje en Portugal.

Vrijdag 9 maart zijn we nogmaals naar Valencia gereisd met de metro, deze keer zonder vertraging of extra drukte in de metro. Wel hoorden we dat de acties nog 10 dagen duren en er elke dag een aangepaste dienstregeling is.

Het was heel erg druk in de stad en om 14.00 was er weer knalvuurwerk, te horen tot in de verre omtrek.

Op zaterdag zijn we naar het dorp in de buurt van het camperpark gefietst voor wat boodschappen. Op een doorgaande weg in het dorp was men een reuzetent aan het opbouwen, blijkbaar een dorpsfeest dit weekend. Een stuk verder hield de politie het verkeer tegen omdat er een grote groep lopers de straat moesten oversteken. Het was best warm in de ochtend en overal zaten mensen op terrasjes.

Niet alleen in Valencia wordt vuurwerk afgestoken, ook in de buurt van het camperpark hoor je regelmatig knalvuurwerk.

Tegen vieren begon het te onweren en viel er een flinke bui, het koelde gelijk flink af.

Zondag 11 maart, we zijn van Valencia naar de buurt van Alicante gereden. Onderweg veel zon en wind. De route leidde door een mooi bergachtig landschap. De keuze was gevallen op een camping in St Joan d’Alicant, net te noorden van Alicante. We hadden van anderen gehoord dat alle kampeerplekken tot voorbij Almeria afgeladen vol stonden, maar toch….

Net na de middag bereikten we de camping, We hadden geluk, We bemachtigden de enige vrije plek die ze hadden. Wel een rare plek; met 5 anderen staan we op een soort achteraf grindveldje achter de receptie. Om op de plek te komen werd even een poort aan de straat die langs de camping loopt geopend. De camping zelf is voor ons lopend bereikbaar via een gangetje en poortje. Nou ja, we zijn blij dat we een plekje hebben. Tegen vieren trok de wind aan, verdween de zon, daalde de temperatuur en kregen we een bui.