bubbles.reismee.nl

Marokko 2017: weer thuis

14 december 2017 Donderdag: Prima geslapen op die rustige plek achter de kerk. Wel luidde de kerkklok al om 7.00 uur de dag in. Het is droog en het verkeer is rustig, Parijs doorkomen kost minder dan een uur en om 11.00 rijden we voorbij vliegveld Charles de Gaulle. Voor we Lille bereiken begint het flink te regenen, maar na Lille is het weer droog. We hebben geen zin in files bij de Kennedytunnel in Antwerpen, dus bij Gent rijden we via Zelzate naar de Westerscheldetunnel. Tom tom heeft andere idee-en en wil echt niet naar die tunnel, maar wij zijn de baas en dus rijden we door de Westerscheldetunnel naar Goes en vervolgens naar huis. Als we uit de tunnel komen regent en hagelt het. Welkom in Nederland.

Om half vijf zijn we thuis, de verwarming hadden we gisteravond al via de app geactiveerd(ja, luxe) dus komen we in een lekker warm huis. De buurman komt gelijk een “welkom thuis” borrel drinken.

Samenvattend: We hebben een heerlijke reis gemaakt, Spanje en Portugal waren heel mooi. Aansluitend Marokko, reizen met een ander stel was een nieuw spannend avontuur voor ons, maar is goed bevallen en was heel gezellig. Wel zien we Marokko langzaam veranderen, betere wegen, meer auto’s en minder ezels, veel nieuwbouw, maar de kloof tussen arm en rijk blijft. Wat technische probleempjes waren en zijn er ook: de omvormer legde het loodje, maar is in Portugal vervangen; de afvoer van de douche was losgeschoten, met als gevolg een waterballet in de bergruimte, weer opgelost onderweg; het deurslot van de bestuurder sloot niet meer, wd40 bood de oplossing; deed de koelkast het in het begin van de reis nog af en toe op 12 volt, de laatste weken werkt de 12 volt voor de koelkast niet meer, staat op het “to do” lijstje; waterlek via doorvoer zonnepaneel, misschien opgelost, toch op “to do” lijstje; raam bestuurderskant wil niet meer open, herhaling van eerder probleem, dus weer op het lijstje; slangetje ruitensproeier doormidden, moet gerepareerd, en dan nog een uitzetsteun van het keukenraam die niet meer (dicht) wil zoals het hoort. Vooralsnog genoeg kluswerk te doen.

We reden in 75 dagen 10.100 km, doorkruisten 6 landen en sliepen op 34 verschillende kampeerplekken. We hadden in Marokko 1 regendag.

Marokko 2017: naar Noord Frankrijk

10 december 2017: Weer op tijd vertrokken vanuit Sevilla, eerst veel mistbanken, maar daarna toch op een enkele bui na, droog en af en toe een zonnetje. Er wordt onderweg veel op de akkers gewerkt, we zien meerdere groepen jagers met honden en zelfs een achtergebleven ooievaar in een nest. Er loopt op veel plaatsen nog rundvee in de wei en ook de schapen ontbreken niet. Na een voorspoedige reis zijn we neergestreken op een camping bij Salamanca. Godelive en Ben arriveren een uurtje later, het is in europa niet meer nodig om samen te rijden, dus we rijden nu ieder in ons eigen tempo naar dezelfde overnachtingsplaats. Tegen de avond is het begonnen met regenen en stormen en er wordt nog heel wat regen verwacht de eerstkomende 24 uur. In de avond met Godelive en Ben gaan eten in het hotel waarbij de camping hoort. Heel gezellig.

Maandag 11 december: Na een nacht met storm en regen is het droog als de wekker afloopt. Een heerlijk warme douche, ontbijt en dan verder rijden naar de 480 km verder gelegen Spaans/Franse grens. Onderweg is het meest droog, een enkele bui daargelaten. We zien slechts op één bergtop wat sneeuw. Bij de grens Spanje /Frankrijk staan agenten en enkele zwaar bewapende militairen het verkeer in de gaten te houden. Als we ons installeren op de camping in Urrugne begint het weer te regenen, eerst wat buien maar al snel wordt het een langdurige bui met veel wind. Gelukkig blijft het bij regen, we krijgen al sinds gisteren foto’s van de vele sneeuw in Nederland. We drinken nog een borrel met Godelive en Ben, zij gaan morgen verder huiswaarts, wij blijven nog een dag in Urrugne.

Dinsdag 12 december: Vannacht heeft het heel de nacht gestormd, veel regen, hagel, en als extraatje een paar onweersbuien. Tegen de morgen gaat de storm liggen en verdwijnt de regen. Heel de dag heeft de zon geschenen, weliswaar bij een temperatuur van 10 graden, maar toch….    We zien nu wel ook vanaf de camping een bergtop met sneeuw, blijkbaar vannacht gevallen.  Godelive en Ben zijn vanochtend vertrokken voor het volgende deel van de weg naar huis. We hebben ze uitgezwaaid , daarna wat boodschappen gedaan en even in het zonnetje gezeten. Schoon water moest bijgevuld, vuil water geloosd en het toilet geleegd, zodat we morgen weer op tijd op pad kunnen, verder op weg naar huis.

Woensdag 13 december 2017: vanmorgen vroeg in een heerlijk verwarmd sanitairgebouw een warme douche genomen, en na het ontbijt vertrokken richting Orleans, een stevige rit van ong. 640 km. Onderweg veel regen en veel vrachtverkeer. In Angoulème zijn we gestopt voor de lunch en daarna gelijk maar de brandstoftank gevuld. Na enkele km gereden te hebben ontdekt Thieu dat de tankdop bij het tankstation is blijven liggen, dus keren en terug, en jawel, we hebben geluk, de dop ligt er nog. We zijn onderweg diverse malen geflitst, de fransen hebben vast een plakboek voor dat soort foto’s want we reden niet te hard en zijn geen vrachtwagen, want die moeten wat langzamer rijden dan personenwagens. Mogelijk zien de flitsapparaten geen verschil tussen een camper en een vrachtwagen. Ondanks de vele regen zijn we rond vijven op een camperplaats bij Beaugency, een mooi gelegen plek achter een dorpskerk en aan een meer, erg rustig ook.  Wel gaat het in de loop van de avond harder waaien met windvlagen en af en toe een buitje. Als ik na het eten het keukenraampje wil sluiten, wil dat niet meer dicht, vervelend. Dat probleem is weer opgelost, we kunnen morgen verder.

marokko 2017: Op weg naar huis

Vrijdag 8 december: Inderdaad vroeg vanmorgen, om half acht reden wij de camping in Martil af. Het is nog erg rustig op de weg en omdat het vrijdag is(de moslims hebben een biddag), is het ook rustig bij de grens. Net na achten rijden we de hekken binnen. Een paar auto’s voor ons, geen ongevraagde helpers vandaag. Paspoorten stempelen, camper uitklaren, een zwaaiend handje van de douaniers en we rijden zigzaggend tussen de afzettingen door naar de Spanjaarden. De Spanjaarden denken dat we door een te kleine opening gaan rijden, maar we blijven voor het hek staan. Uiteindelijk doet een spanjaard het hek verder open, weer paspoortcontrole en een Spaanse douanier die geagiteerd zwaait dat we snel Spanje in moeten rijden. Om half tien(bij het passeren van de grens wordt het gelijk een uur later) rijden we op de kustweg in Ceuta. Een supersnelle grenspassage deze keer en dus ruim op tijd voor de boot van elf uur. We pauzeren even in de zon op een parkeerplaats aan het water en dan naar de boot. Die vertrekt 1 minuut te vroeg, het water is kalm en om 12.00 rijden we over het haventerrein van Algeciras.

Onderweg naar Sevilla geluncht en eenmaal op de camping nog even genoten van de zon.

Het is verrassend druk op de camping, voornamelijk spanjaarden.

Op zaterdag is het heel de dag zwaar bewolkt. Veel Spanjaarden verlaten al vroeg de camping. Na een langzame start doen we boodschappen per fiets want al ons eten was op. De rest van de dag gewoon een rustdag. De afgelopen 3 dagen hebben we 900 km. gereden, en nog heel wat kilometers te gaan voor we thuis zijn.

Marokko 2017: naar het noorden

Woensdag 6 december: Om 08.00 rijden we de camping af, de autoweg is snel bereikt en dan kunnen we goed doorrijden. Het eerste deel van de route is vooral kaal en droog, er liggen wat cactusvelden, hier en daar een dorpje. Geen geiten of andere kuddes, wel hier en daar een plantage en ezelkarren. Leuk detail: we zien op een akker een ezel en zijn modernere concurrent de tractor. Toch wordt er hier en daar kunstmest gestrooid met de hand. Het landschap verandert onderweg naar heuvelachtig en meer begroeiing. Bij Settat ligt er enorm veel vuil overal, zo ook rond Casablanca. Bij Rabat valt het contrast in bebouwing op: links van de autoweg nieuwbouw flats, rechts van de autoweg sloppenwijken.Noordelijk van Casablanca is er meer landbouw en veeteelt en heeft het vast meer geregend, er zijn vele groene velden. Net ten noorden van Rabat ontwaren we een grote kolonie ooievaars, meer dan honderd: de meesten in rust, maar een aantal cirkelen ook door de lucht. We lunchen ergens onderweg bij een tankstation met restaurant en zijn rond drie-en op de camping. Onderweg zien we nog steeds mensen zitten die wachten op vervoer, die oversteken of die aan voorbijgangers iets willen verkopen. Ondenkbaar in Europa langs een autoweg. De camping ligt aan een lagune in Moulay Bousselham, mooie locatie, maar bedroevend sanitair. Als we een plek hebben gekozen komt een belg vertellen dat er ruim een dag geen water was omdat de pomp kapot was, maar nu kan er weer gedouched worden. Oke, dat weten we dan ook weer, maar hij blijft aan een stuk praten, er is geen speld tussen te krijgen en voor we het weten zijn we in Tanzania beland. Godelive en Ben hebben zo hun eigen perikelen: nog voor ze zich geinstalleerd hebben hebben ze gezelschap van minstens 7 wilde katten, zeer tot ongenoegen van hun eigen katten. We drinken nog samen een borrel, maar om half zes is het zo koud dat we ieder onze eigen warme camper maar opzoeken. We hebben in het campingrestaurant eten besteld en dat wordt net na 19.00 bezorgd: gemengde salade met kipspies en frietjes. De frietjes zijn wat slap, maar verder smaakt het prima. En omdat het vandaag sinterklaas is, eten we speculaas bij dekoffie.

Donderdag 7 december: Het is nog donker als bubbles begint te braken, allemaal zwart zand komt er uit haar maag, blijkbaar iets met zand gegeten gisteravond. Om half negen is bubbles weer in orde, ze wil graag uit en eten. Het is erg koud en vochtig buiten, maar de zon schijnt. De man met de ezelkar komt de vuinis op de camping ophalen, komt later terug om zijn waterflessen op de camping te vullen; zijn waterpomp is defect. Om 10.00 rijden wij de camping af, voor een rit van 200 km. Tot na Larache autoweg en dan via de R417 naar Tetouan en Martil. Het is een mooie route, heuvelachtig en een erg hobbelige weg. Er wordt hard gewerkt op de velden, ploegen, zaaien, veel vrouwen die in de velden werken. Veel groene velden ook, er groeit hier duidelijk meer dan in het zuiden. Contrast is dat er links van de weg geploegd werd met 2 ezels voor een ploeg, tegelijkertijd werd er aan de andere kant geploegd met een trekker voor de ploeg. Onderweg zien we weer tentjes waarin werknemers bij hun werk wonen, brr. Ergens laat een man 2 koeien uit, ze lopen te grazen in de berm. Sommige riviertjes hebben stromend water, maar er zijn ook nog droogstaande beddingen. Veel kleuren op de heuvels ook: groen, alle kleuren bruin en soms een wit dorp. Dan opeens een kleine kolonie ooievaars in een weiland. We stappen uit om foto’s te maken en er komt een man voorbij die iets naar de ooievaars gooit waardoor ze opvliegen, een mooi gezicht, die vliegende ooievaars. We arriveren net na de middag in op de camping in Martil, zoeken een plaatsje in de zon en dan lunch. Godelive en Ben maken een wandeling over de boulevard, maar om 16.00 verdwijnt de zon achter gebouwen en wordt het weer erg fris. Een laatste gezamenlijke borrel in Marokko, en dan morgen(vroeg) naar Spanje.

Marokko 2017: Marrakech 2

Op maandag 4 december alweer een zonnige dag na een erg koude nacht, rond middernacht was het 6 graden. Na een heerlijk warme douche aan het werk. De camper moet opgeruimd, een wasje moet gedaan en vervelend, de zomerkleding moet weer omgewisseld voor winterkleding in de kast. Ook maar een deken bijgelegd op bed. Morgen nog een hopelijk mooie dag en dan op weg naar het noorden waar het een stuk frisser is. Het bijzondere deze keer is dat we steeds opnieuw mensen tegenkomen die we eerder deze reis ook al ontmoet hebben. Zo kwamen we vandaag de reisleider van de Seabridge tour tegen, we spraken hem eerder in Fes. Zijn reisgroep is naar huis en hij knoopt er enkele weken privé aan vast. De beheerder(baas?) van ZigZag camperverhuur (gevestigd op deze camping) en sinds kort ook de manager van de camping, belooft bier voor ons mee te brengen vanuit de stad, de bier voorraad van de mannen is bijna uitgeput. De mannen zelf gaan op de fiets naar de 5 km hier vandaan gelegen Marjane supermarkt voor de laatste boodschappen voor de reis naar Spanje. Als ze hun boodschappenlijstje hebben afgewerkt en buitenkomen zijn hun fietsen weg; de fietsen stonden nochtans aan elkaar vast met een ketting. Na wat rondkijken zien ze de fietsen een eind verderop staan, ze blijken verplaatst door de beveiliging, de fietsen stonden op een plaats waar ze niet mochten staan. Er is echter geen fietsparking en er stonden ook nergens fietsen. Later In de middag nog even een borrel en dan snel naar binnen, om 18.00 is het donker en fris. Op Het nieuws zien we dat er zelfs in zuid frankrijk en aan de spaanse kust sneeuw is gevallen.

Dinsdag 5 december: We besluiten naar het nabij de camping gelegen dorp te fietsen voor brood en water. Onderweg zien we twee dromedarissen met begeleider en twee toeristen die blijkbaar een dromedaristocht maken. Dicht bij het dorp staat een enorme plas water, er is hier een week geleden heel veel water gevallen en dat water trekt niet overal even snel weg, dus het voetbalveld van het dorp staat nog steeds blank en ook het broodwinkeltje tegenover de camping is nog steeds gesloten door de wateroverlast. De verharde weg houdt op waar het dorp begint, we vinden onmiddellijk een brood winkeltje dat ook water verkoopt(of andersom), we fietsen verder het dorp in, hier en daar staan nog grote plassen water. We komen uit op een zanderig plein met aan de rand de dorpssouk. Een kleine souk met wat huishoudelijke spullen en veel groenten en fruit. Als we doorfietsen komen we aan de doorgaande weg; de school is uit en er staan zelfs een soort klaarovers om de kinderen veilig te laten oversteken. Een eind verder staat een bord naar “Fantasia”, het terrein waar elke avond een grote spektakelshow wordt opgevoerd voor toeristen. We fietsen erheen en komen langs een enorm mooi gebouw, een voormalig hotel, nu gesloten en bewaakt. We vragen de bewaker of we een kijkje mogen nemen op het terrein, evt in het hotel, maar de goede man heeft geen sleutel, jammer. Ook het Fantasia terrein mogen we niet op: gesloten, vanavond weer open voor de show. Tja, dan fietsen we maar terug naar de camping. Nog even genieten van de zon.

Marokko 2017: Marrakech

Vrijdag 1 december: Vanmorgen op ons gemak ontbeten en daarna naar de parkeerplaats achter de Koutoubia moskee in het centrum van Marrakech gereden. Er is plek zat en we krijgen, uiteraard tegen betaling, elektra aansluiting. De warmte is gisteren weggeregend en het is best fris, 16 graden en bewolkt. We gaan op het Djema el fna plein lunchen en lopen daarna door de Medina naar een plein bij de ruines van het El Badi paleis. Er zijn nauwelijks ooievaarsnesten en al helemaal geen ooievaars.

In de Medina hebben we nog bij een groot riad/restaurant (Dar Es Salaam) gevraagd of we binnen mochten kijken, een dame gaf ons een rondleiding door de 4 prachtige restaurants in de kelder van het gebouw.

Vervolgens door de straatjes naar de graven van de Saadiers. Daarna naar het prachtige Bahia paleis en dan weer terug door de medinastraatjes naar het grote plein, inmiddels is het daar druk met “artiesten” en het opbouwen van de mobiele restaurantjes is in volle gang. Er zijn opvallend veel dames die henna tatoeages willen zetten. We gaan even terug naar de campers om op te warmen en bubbles uit te laten. De parkeerplaats is tegen zevenen overvol, er wordt driedubbel geparkeerd.

Rond 19.00 zijn we gaan eten in een restaurantje genaamd “Kif Kif Cafe”, een gezellig restaurantje in een zijstraatje van het grote plein. Daarna nog een rondje over het drukke plein, de mobiele restaurantjes zijn goed bezet.

Als we terugkomen op de parkeerplaats zijn de meeste auto’s weer verdwenen.

Zaterdag 2 december: In tegenstelling tot voorgaande jaren worden we niet om 5 uur gewekt door de moskee, dus lekker uitslapen. Na het ontbijt gaat Bubbles buiten liggen. Als ik buiten kom vertelt een man me dat ik goed voor die lieve hond moet zorgen, eten geven en binnen laten liggen. Ik vertel hem dat Bubbles goed verzorgd wordt, maar nu even buiten wilde liggen. Hij praat verbazend goed engels en vertelt dat hij 74 jaar is. Zegt dat de huidige jeugd luxe wil zonder ervoor te willen werken, dat ze dom zijn. Dan vertelt hij dat hij stickers verkoopt. Daarna verdwijnt hij om stickers aan de man te brengen.

We gaan naar de souk, en komen om half een terug naar het plein voor de lunch. Het is al druk op het plein; veel bezoekers en artiesten. We lunchen in de zon op een dakterras met overzicht over het Djema el fna plein. Daarna weer door de winkelstraatjes van de souk wandelen, en spullen en prullen bekijken die er te koop zijn. We kopen wat kleinigheden en Godelieve koopt een hoed die lijkt op de hoeden die de watermannen dragen

.

Om 17.00 gaan we terug naar de camper, souk bezoek is vermoeiend en het laatste uur was er zoveel volk in de smalle straatjes dat er file ontstond. De parkeerplaats staat weer bomvol, en ook op en rond het plein is het heel erg druk. We zijn voor het avondmaal teruggegaan naar het plein, daarna nog een stukje gewandeld door de winkelstraat. We missen de straatverkoop van voorgaande jaren, wel probeert men weer smartphones te verkopen, waren het vorig jaar Samsung apparaten, dit jaar zijn de iphones aan de beurt. In de winkelstraat loopt een groep traditioneel geklede mannen met grote vlaggen, ze zingen iets. Daarna gaan ze in een kring staan met een rokende pot in het midden, we begrijpen er niets van, maar blijkbaar zamelen ze geld in voor iets. Rond half tien wordt het minder druk op straat en als we bij de camper komen heeft de parkeerplaats al weer vrije plekken. We staan hier voor de 2e nacht met zes campers voor de nacht.

Zondag 3 december: Vanochtend toch wakker geworden van moskeegeluiden om 06.00 uur. Het was een koude nacht, maar al snel komt de zon. Als we buiten een praatje maken met onze nederlandse buurman van vannacht komt ook de stickerman weer voorbij. Ik besluit 1 sticker van een palmboom te kopen, maar omdat de man niet genoeg wisselgeld heeft krijg ik ook nog een sticker van een kameel. We besluiten om te proberen een parkeerplaats te vinden bij Menara mall om wat boodschappen te doen. Helaas, er is alleen een parkeergarage en daar passen we niet in, dan maar doorgereden naar de camping ten noorden van Marrakech. Het is bijzonder rustig op de camping, wel komen we daar weer een engels stel tegen dat we ook in Tafraoute spraken en een Fins stel dat in Marrakech centrum een nacht naast ons op de parkeerplaats stond. We blijven een paar dagen op deze camping en beginnen dan aan de reis naar huis.

Marokko 2017: Essaouira

Woensdag 29 november 2017: We wilden vanmorgen per bus naar Essaouira gaan, maar als we willen vertrekken naar de bushalte komt de campingbaas aanrijden en zegt dat we mee kunnen rijden, hij moet toch naar Essaouira. We maken graag gebruik van zijn aanbod en een half uur later staan we bij de vissershaven in Essaouira. Het is druk bij de vissershaven, veel verse vis verkoop, veel bezoekers en marokkanen die verse vis willen kopen, tevens veel karretjes en bestelwagens die vis komen halen. We zien hele bijzondere vissen, krabben en schelpdieren, ook bijvangst wordt verkocht. Er zijn ook mensen die een kleine vangst aan de man/vrouw proberen te brengen.

Achter de stalletjes worden de materialen(vislijnen) voor morgen klaargemaakt.

Als we de vissershaven verlaten komen we een schoenpoetser tegen, de schoenen van Godelive kunnen wel een poetsbeurt gebruiken. Na de poetsbeurt zien Godelives schoenen er weer netjes uit en is ze 10 dirham armer. Ook Thieu's schoenen krijgen voor hetzelfde bedrag een poetsbeurt.In en om de haven is het druk met meeuwen en katten, er is veel visafval voor deze beesten.

We lopen door wat straatjes in de Medina en bezoeken dan de stadswallen. Helaas is maar een klein deel van de wal te bezoeken, de rest is gesloten ivm. renovatie werkzaamheden.

Godelive bezoekt nog een argana winkeltje waar ook Amandelen worden uitgeperst.

Een oude man maakt miniatuur motoren van rest- en afvalmateriaal, zo heeft hij een miniatuur motor gemaakt van o.a een veer, 2 lagers, een belknop etc. Heel leuk om te zien.

Later zien we nog ergens een ezelgemaakt van eetlepels.

We lunchen ergens op een terras en tijdens de lunch komen bedelaars en artiesten voorbij, allen willen natuurlijk wat muntgeld.

Na de lunch slenteren we door de straatjes via de joodse wijk de medina uit. Op het plein staat een overvolle lijnbus klaar voor vertrek naar Ounara; we besluiten dan met een “grandtaxi” terug te gaan. Kosten 150 dirham voor 4 personen.

Terug op de camping genieten we nog even van de zon, maar er staat een stevige wind en het wordt al snel te koud om buiten te zitten. We ruimen onze spullen op want er is regen voorspeld. Geen zin om te koken, we bestellen eten bij de camping kok. Dat eten wordt precies om zes uur bezorgd bij de camper: een grote schaal met rundvleesspies, frietjes en groenten van de dag(de menukeuze was zeer beperkt), prima verzorgd en lekker.

Donderdag 30 november 2017: Afgelopen nacht is het gaan regenen, er is al veel gevallen als we wakker worden; overal staan plassen. Na het ontbijt vertrekken we richting Marrakech, Overal staan plassen op de weg, de afwatering is niet in orde. Er zijn soms wel rioolputten, maar na een lange droge periode zijn de putten gevuld met vuil.

Ook op de vlakten staat veel water, kleine riviertjes vervoeren kolkend modderwater. Waar de wegen niet geasfalteerd zijn staan grote poelen water en langs de hoofdweg stroomt veel water, huisjes en winkeltjes zijn soms nauwelijks bereikbaar.

Enkele kilometers buiten Ounara worden we verrast door een kudde geiten in een argana boom. Allemaal witte geiten deze keer. Het blijft een apart gezicht.

We rijden ook door enkele dorpjes met de gebruikelijke bedrijvigheid: onverwacht overstekende mensen, auto’s dubbel geparkeerd, wegrijdend verkeer dat geen rekening houdt met ander verkeer, brommertjes fietses en natuurlijk schoolkinderen.

Eerst is het landschap nog heuvelachtig, maar al snel wordt het vlak, een grote zandvlakte met hier en daar een olijfboom plantage. Ergens in zo’n boomgaard hingen zoveel olijven aan de bomen dat de bladeren amper te zien waren. Blijkbaar is olijven telen een winstgevende zaak, er staan grote mooie huizen op de plantages. Het grootste deel van de rit verloopt gelukkig in droog weer. Als we Marrakech naderen wordt het drukker op en langs de weg. We stoppen bij de Marjane voor wat boodschappen en de campers hebben dorst.

Het is inmiddels siesta tijd en op de weg is het redelijk rustig, dus de rit door Marrakech naar de camping ten zuiden van Marrakech verloopt soepel.

Op de camping is het rustig, slechts enkele gasten. Wel vanmiddag weer af en toe een enorme hoosbui. De mensen hier zijn er blij mee, gewassen en bomen kunnen flink wat regen gebruiken.

Marokko 2017: Agadir-Ounara

Dinsdag 28 november: We hebben gisteren ons verblijf op de camping betaald, maar snel uitrijden was er niet bij. De dienstdoende poortwachter wil de kwitantie hebben en gaat dan aan de ambtenaar in de receptie vragen of we mogen uitrijden, dat mag dus. NB: op de kwitantie staat duidelijk dat we de 28e vertrekken.

We rijden langs de kust naar Ounara, een plaatsje 25 km ten oosten van Essaouira. Het is een erg mooie bochtige route door een zeer heuvelachtig gebied met afwisselende begroeiing, snel rijden is er in dit gebied niet bij, zeker niet als er kilometers lang een oude vrachtwagen voor je rijdt, die amper de heuvels op kan.

Op veel plaatsen zijn de velden afgebakend met muren van op elkaar gestapelde stenen; een simpele en milieuvriendelijke afrastering met wat de natuur je geeft, de stenen lagen in de weg op het land.

Lange tijd zien we steeds de zee liggen aan de ene kant en dor bergland aan de andere kant, een deel van de route loopt door een groot duingebied. In Tamri worden bananen geteeld, er staat zelfs een druppel water in de rivier en een paar dorpen verder is markt.

Een paar keer zien we weer geiten in een arganaboom. Ook zien we weer een kudde dromedarissen.

Langs de weg zitten hier en daar mannen onder een parasol met flessen argana olie, helaas geen kopers.

Het hele gebied ziet er niet echt welvarend uit, kleine dorpjes, veel oude huisjes, ezels en ezelkarren.

Soms zijn de velden duidelijk bewerkt, maar er groeit niets, regen is hier welkom. Afgelopen vrijdag heeft de koning alle moskee-en opgeroepen een regengebed te bidden tijdens het vrijdaggebed.

Er liggen enkele zeer kleurige schooltjes en we zien grote groepen kinderen van en naar school gaan. Hoe noordelijker we rijden, des te harder gaat het waaien.

Tussen Essaouira en Ounara staan veel heel mooie grote huizen, blijkbaar woont hier het rijkere deel van de regio.

In Ounara lijkt het alsof de tijd heeft stilgestaan, kleine bedrijfjes langs de straat: de smid, de timmerman, de fietsenmaker, de slager, kleine levensmiddelenzaakjes en even kleine theehuisjes, zelf een hok met een biljarttafel. Op straat veel kleine karren met een klein paard ervoor. Uiteraard zijn er ook de ezels met bepakking. Meer van deze tijd zijn de trekkers met cultivator. Er is een wat muf uitziende “auberge” met restaurant.

Op de camping staan een paar franse campers en een nederlander.

 Op zeker moment, als ik in de camper ben hoor ik een kat miauwen, maar buiten zegt Thieu dat hij geen kat hoort maar een haan. Check en dubbelcheck, binnen gemiauw en buiten een haan. Nu heeft Thieu eerder het bagageluik open gehad, zou er soms………? Als we het bagageluik openen vliegt er een poes uit de bagageruimte. Geluidsraadsel opgelost.