bubbles.reismee.nl

grotten in Slovenie

Op vrijdagmorgen begint de dag mistig. Als we richting Postojna rijden komt de zon tevoorschijn.

We gaan naar de grotten bij Postojna, het grootste grottenstelsel van europa. 5 km grot is opengesteld voor publiek. We parkeren op een speciaal aangelegde camperparkeerplaats. Je mag er ook overnachten.

Alles in de omgeving van de grotten ziet er perfekt uit, mooi aangeplant, geasfalteerde parkeerplaatsen en een mooie boulevard met winkeltjes en eetgelegenheden.

Het is heel erg druk met bezoekers. Alles is erg goed georganiseerd bij de grotten. Komende van de parkeerplaats wordt je opgevangen door een paar dames die uitleg geven over de mogelijheden; een enkel ticket voor grotbezoek of een combiticket voor de grotten, een negen kilometer verder gelegen rotskasteel en nog 2 andere opties.

We kiezen voor een grotbezoek en een bezoek aan het Predjama castle, het grotkasteel. We krijgen een briefje mee met de door ons gekozen opties aangekruist, in te leveren bij het ticketkantoor. Voor het ticketloket staat een lange rij liefhebbers, maar het gaat snel en om 12 uur gaan we mee de grot in. De bezoekers worden in groepen verdeeld. Elke groep krijgt een gids in de door hun gekozen taal. We gaan met een treintje de grot in, een rit van 10 minuten, daarna volgt de wandeling door de grotten. Heel mooie grotten, grote ruimtes met fraai gevormde zuilen en stalagtieten en stalagmieten. Er wonen allerlei dieren in de grotten, de meesten zijn blind omdat ze altijd in de duisternis leven.

Na een uur stappen we weer in het treintje dat ons naar buiten brengt.

Daarna naar de gratis bus die ons naar het 9 km verderop gelegen rotskasteel brengt. Het kasteel is tegen en gedeeltelijk in een rots gebouwd, dat was veilig en goed te verdedigen, maar ook koud en onconfortabel. Een audioguide in het nederlands geeft ons de nodige uitleg van alle ruimtes in het kasteel.

Er was een eigen kapelletje met priester in het kasteel. De priester had zijn eigen kamer. Er waren ook een folterkamer en gevangenis.

Onder het kasteel is ook een grottenstelsel, dat hebben we niet bezocht.

Terug op de camperparkeerplaats wordt het ook daar drukker, vooral Italianen en Duitsers die komen overnachten.

Het weer is prima en we zitten tot na zeven in de zon.

Na een rustige nacht zijn we op zaterdagmorgen naar de Skocjanske grotten gereden, 35 km zuidelijker dan Postojna.

De toegangsweg is smal en hobbelig, in tegenstelling tot Postojna is alles hier erg sober. Een paar dames wijzen ons een plek aan achteraan op een hobbelig ongeasfalteerd parkeerterrein,; parkeren is gratis. Het hoofdgebouw is klein: een kaartjesloket e een restaurant. Het  is half elf en er zijn weinig bezoekers. Om elf uur roept dezelfde dame van het parkeerterrein dat we haar moeten volgen. We beginnen aan een wandeling van een kwartier naar de ingang van de grotten. Bij de ingang aangekomen worden de aanwezigen opgedeeld in 4 groepen: een sloveenstalige, een italiaans sprekende, een engelstalige en een ons onbekende taal.

De Gids maakt de deur naar de grot open en controleert de kaartjes. Daarna volgt een rondleiding van anderhalf uur door geweldig mooie grotten. In het laatste deel van de grotten stroomt een rivier. We zijn via vele trapjes naar beneden gelopen, aan het eind moeten we 200 treden op om bij de uitgang te komen, toch zijn we altijd 150 meter boven zeeniveau gebleven. Vanuit de uitgang van de grot klim je naar een gondelstation; de gondel brengt ons terug naar het hoofdgebouw. De grot was heel anders dan de grot in Postojna, eigenlijk ook meer bijzonder en mooier. Helaas mochten er in de grot geen foto’s gemaakt worden. De verlichting werd zelfs na het passeren van een groep uitgedaan ter bescherming van de in de grotten levende dieren.

Vanuit de grotten rijden we naar het 40 km verder gelegen Izola. Izola ligt aan de zee.

De camping hoort bij een hotel en is een beetje apart en rommelig, wel met een prachtig uitzicht op de baai van Triest. Midden tussen de terreinen door loopt een openbare weg. Op de camping staan ook een aantal vaste gasten, voor het merendeel in gedrochten van oude caravans met aanbouw en een dak erboven. Er is zelfs een enorm terrein voor tenten, zonder elekta  en sanitair, wel is er verlichting. Er zijn nog maar weinig kampeerders, het seizoen lijkt voorbij.

Het sanitairblok kan alleen bezocht worden met een soort magneetkaart, maar hoe je er dan weer uit komt was ons even niet duidelijk. In het gebouw zit een drukknop om de poort weer te openen zodat je eruit kunt, je moet het maar weten.

Na tienen in de avond arriveert een Oostenrijkse camper, hij parkeert langs de openbare weg, duidelijk met de bedoeling daar (gratis?) te overnachten, maar om half twaalf komt de bewaker en dwingt de camper het kampeerterrein op. Overnachten langs de openbare weg mag niet. Daarna worden alle hekken op slot gedaan voor de nacht.

Op zondag 4 september begint de dag stralend, het was erg warm in de nacht, niet minder dan 22 graden.

We zijn naar het kleine strandje gefietst, 1 km steil bergafwaarts, daarna naar het dorp gelopen over een pad langs het strand. Er was een meisje met een kwal op een plank; ze bracht de kwal een eind de zee in.

Helaas was der terugweg dus klimmen, dat betekende meer lopen dan fietsen.

Vanavond met een toeristentreintje dat elk uur stopt bij het hotel en de camping  naar het dorp gegaan om te eten. Beter idee dan fietsen.

Onze buurman is een Sloveen; Hij werkt in Italie en is daar erg blij mee, de salarissen in Slovenie zijn erg laag en hij is niet erg blij met de aansluiting bij europa en de euro. Hij vindt dat de slovenen erop achteruit zijn gegaan; enigste voordeel is een makkelijker grenspassage met italie.

Het hotel bij de camping heeft in het weekend elke avond muziek, Toen we vanavond terugkwamen werd er ook gedanst, een Sloveense volksdans blijkbaar. Heel wat gasten deden mee met de dans.

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!