bubbles.reismee.nl

In de buurt van Almeria

Op zondagochtend  een nieuw lnb kopje op de satellietschotel gemonteerd; het camperpark had een ladder en we hadden bij toeval een reserve lnb in de camper. We kunnen weer journaal kijken. Om 10 uur vertrokken richting Almeria, het is zonnig en de wind is gaan liggen. Ten zuiden van Cartagena is het heuvelachtig. Er zijn veel velden met citrusbomen. Daarna wordt het gebied ruiger, weinig begroeiing, veel rotsen. Ongeveer 60 km ten noorden van Almeria beginnen de plastic velden: zover je kunt kijken plastic kassen of witte netten over de bomen. Hier en daar wordt in open veld sla, kool of andere groenten geteeld. Dicht bij Almeria zien we sneeuw liggen op de toppen van de Sierra Nevada.  Net na de middag komen we aan bij de camping in Roquetas de Mar. Het is een erg grote camping tussen een dorp en de zee gelegen en omringd door kassen waarin vooral tomaten worden geteeld. Rechte paden met daaraan de kampeerplaatsen, hier en daar boompjes  die voor schaduw moeten zorgen. Op sommige plaatsen liggen netten over stalen palen, de netten moeten zorgen voor schaduw.  Er is een restaurant en een groot zwembad. Het zwembad is in de winter gesloten. Er zijn ook chalets, sommige bewoond door overwinteraars. Op de camping staan overwegend duitsers, een paar engelsen, een paar nederlanders en nog een enkeling met een andere nationaliteit. In de winterperiode mag je 2 plaatsen gebruiken voor de prijs van een. Elektra moet apart betaald worden naar gebruikte hoeveelheid. Veel plaatsen zijn door de overwinteraars vol gebouwd: een kampeermiddel, een extra tent, tuinmeubels, soms een aanhanger met auto of trike. Het restaurant organiseert 2 maal in de week een dansavond. We mogen kiezen tussen drie plaatsen, het zijn op dat moment ook ongeveer de enige plaatsen die vrij zijn. We hebben nu engelse, franse en duitse buren. De franse buren komen onmiddellijk kennismaken en brengen hun hondje mee, de reden: hun hondje is ook een Shih Tzu, net als Bubbles. Onze engelse buurman heeft een paar dagen in bed gelegen met de griep, hij is 77, zijn vrouw 79. Hij is sinds oktober op deze camping en gaat in april terug naar Engeland. Sinds zijn pensioen trekt hij door de wereld in een camper. Hij heeft 4 jaar door Australie en Nieuw Zeeland gereisd, hij had daar een camper gekocht en die later weer verkocht. In de zomer in Engeland knapt hij antieke motoren op en bemoeit zich met kinderen, kleinkinderen en achterkleinkind. Onze duitse buurman vertelt ons hoe we het beste kunnen gaan staan om de meeste zon te krijgen en gaat daarna ruzie maken met zijn vrouw.

Maandag wasdag: De zon schijnt en er staat een briesje, prima weer om de was te drogen. Het is niet druk bij de wasmachines en om 11.00  hangt de was op de lijn. We gaan op de fiets naar het strand, dat kan via de achteruitgang van de camping. Het strand is smal en niet bijzonder, in dit seizoen is het strand leeg op een enkele wandelaar na. Ook hier loopt een fietspad van enkele kilometers langs de kust. In de avond gaan we eten in het campingrestaurant, maar dat is niet voor herhaling vatbaar. Het restaurant is sfeerloos, de menukeuze zeer beperkt, wij vinden het eten niet lekker.

Op dinsdag op de fiets naar het dorp, deze keer over de gewone weg tussen de kassen door. De omgeving is saai en lelijk. Er ligt een hagelnieuw winkelcentrum met supermarkt. We halen boodschappen in de supermarkt, tenminste dat was de bedoeling, maar Bubbles mag niet mee naar binnen in het centrum, dus loop ik alleen door de supermarkt.  We fietsen terug via het fietspad langs het strand. Op een zanderige parkeerplaats aan het eind van het dorp staan een heleboel campers. Er zijn geen voorzieningen, blijkbaar wordt kamperen op deze plek gedoogd. Er staat ook een caravan die zijn eigen stroomvoorziening heeft: 2 zonnepanelen op het dak en een windmolentje naast de caravan. Het laatste stuk naar de camping holt Bubbles mee naast de fiets, ze houdt een flink tempo aan. Om 16.00 wordt in onze buurt een bel geluid, het is het teken voor de engelsen dat het “beer-o-clock” is. Van alle kanten komen de engelsen naar onze overburen, ze brengen hun eigen drank, glas en stoel mee. We zijn ook uitgenodigd, maar bekijken de bijeenkomst liever vanaf ons eigen plekje. Om 17.00 is de borreltijd weer voorbij. Later op de avond steekt zomaar uit het niets een storm op en het waait heel de nacht erg hard. Tegen de morgen is de storm gaan liggen. Het is heel de dinsdag bewolkt en fris. In de middag fietsen we naar een ander dorp in de buurt en ontdekken een grote supermarkt op loopafstand van de camping. De supermarkten die we tot nu toe in deze regio gezien hebben zijn sober en gevuld met goedkope merken. De regio is blijkbaar niet zo rijk. In het dorpje is een haventje en wat restaurantjes, maar er zijn nu geen toeristen en alles wat niet gesloten is ziet er leeg en somber uit. De rest van de dag brengen we lezend door en tegen de de avond komt de zon tevoorschijn.  Eigenlijk hadden we het plan om met de bus naar Almeria te gaan, maar er is weinig info over Almeria en ik kan ook op internet geen goede reden vinden waarom we Almeria zouden bezoeken.

Op donderdag begint de dag stralend. We bezoeken de weekmarkt per fiets. Er staan erg veel kraampjes: groenten, fruit en heel veel kleding. Aan het begin en eind staan kraampjes met een terras en drank. Er staat 1 kraam met duits bier en bockwurst. Het is er harstikke druk. Onze engelse buurvrouw is jarig en we worden uitgenodigd voor een borrel. De jarige serveert champagne. Het was best een gezellige borrel.

Op vrijdag weer een mooie zonnige dag en we gaan per fiets het naburig dorp verkennen. Zoals elke spaanse plaats die we tot nu toe gezien hebben heeft ook Roquetas meerdere pleinen met een fontein of monument. Ze hebben er ook een stadion voor stierenvecht shows. Er ligt een gerestaureerd fort dat ze “Castilio” noemen. Verder liggen er aan de kust veel appartementen en een paar hotels. Langst het strand loopt een boulevard met een fietspad. Er zijn meerdere restaurantjes. Er lopen veel spanjaarden en kinderen op het strand, er zijn een paar speeltuintjes op het strand.  De spanjaarden doen veel lopen; je ziet altijd wel mensen in sportkleding hardlopen. Er staan ook overal trainingstoestellen, van deze toestellen wordt veel gebruik gemaakt. Toeristen zijn er nauwelijks, alleen een paar overwinteraars.

Zaterdag 18 februari: er waait een frisse wind, maar het is zonnig. Morgen willen we vertrekken dus moet de koelkast aangevuld. Alle supermarkten blijken gesloten en het strand is goed gevuld met picknickende en bbq-ende spanjaarden. Het blijkt een Andalusische feestdag vandaag. Op de camping is vanaf 16.00 muziek, er zijn best veel kampeerders op af gekomen. Er worden meezingers en duitse schlagers gezongen. Wij zijn om 15.30 gaan eten bij een lokaal restaurant. Hoewel de keuken om 16.00 sluit mogen we toch een maaltijd bestellen. Het personeel is erg vriendelijk en doet erg zijn best engels te praten. Het eten was heerlijk en het toetje heel apart en erg lekker.

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!